A N N A _ M A R I A_ JO P E K & M A R E K _ J A C K O W S K I - D e s z c z

I said you 50 times or more

Go back to your home

Because it’s raining

It’s ridiculous to stay face to face

It’s really ridiculous thing

It’s so hard to go home , it’s so hard

Because, even it’s raining little, it isn't raining rain to us

It’s so hard to go home, it’s so hard

I guess, we were charmed by the rain  

It’s unbelievable to look like that

Under rain, such a silent film, without words

Holding hand, such a shame

But tomorrow, we will meet here once more

 It’s so hard to go home, it’s so hard

Because, even it’s raining little, it isn't raining rain to us

It’s so hard to go home, it’s so hard

I guess, we were charmed by the rain  

To the paradise, to the paradise …

The streets in Żoliborz are so cute

These poplars and the wind in Tropy

When the night has come

Electric lights keep shining

And I feel great, if I were 8 years old

You call me darling, I call you my sweetheart

And we walk cross and cut across

And on the street which goes towards Bielany

There are a lot of lights

Just like Chopin is humming it

It’s so hard to go home, it’s so hard

Because, even it’s raining little, it isn't raining rain to us

It’s so hard to go home, it’s so hard

I guess, we were charmed by the 



Mówiłem tobie już pięćdziesiąt kilka razy

żebyś  już poszła sobie

przecież pada deszcz

to przecież śmieszne takie  stać tak twarz przy twarzy

to jest naprawdę niesłychanie śmieszna rzecz

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Bo nawet jeśli trochę pada to nie pada

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz

Żeby tak w oczy  patrzeć kto to widział

Żeby pod deszczem taki niemy film bez słów  

Żeby tak rękę w reku trzymać

kto to słyszał  

a przecież jutro tutaj spotkamy się znów

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Bo nawet jeśli trochę pada to nie pada

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz

Do raju, do raju …

Na Żoliborzu są ulice takie śliczne

takie topole a w tropach taki wiatr

Gdy przyjdzie wieczór

świecą światła elektryczne

I tak mi dobrze jakbym miała 8 lat

Mówisz kochany, ja ci mówię mój kochany
i tak chodzimy i na przełaj i na skos

A w tej ulicy, która idzie na Bielany

Jest tyle świateł

Jakby Chopin nucił coś

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Bo nawet jeśli trochę pada to nie pada

I tak się trudno rozstać, tak się trudno rozstać

Nas chyba tutaj zaczarować  musiał deszcz